调嘴弄舌、调唇弄舌、调舌弄唇
调嘴弄舌 [ diào zuǐ nòng shé ]
tiáozuǐnòngshé调嘴弄舌(調嘴弄舌)耍嘴皮子,搬弄是非。《清平山堂话本·快嘴李翠莲记》:“这早晚,东方将亮了,还不梳妆完,尚兀子调嘴弄舌!”亦作“调嘴...
调唇弄舌 [ tiáo chún nòng shé ]
调唇弄舌(調唇弄舌|調脣弄舌)亦作“调唇弄舌”。1.耍嘴皮子,纵谈。《醒世恒言·李汧公穷邸遇侠客》:“况在私衙中,料无外人来往,恣意调脣弄舌。”《二刻拍案惊奇...
调舌弄唇 [ tiáo shé nòng chún ]
犹言调唇弄舌。